Kaviyarankam Baner

Wednesday, 27 November 2013

கார்த்திகை இருபத்தேழு!

நெஞ்சங்கள் தோறும்
ரணங்களைச் சுமந்து நிற்கின்றோம்

கல்லறை வீரர்
காலடி பணிகின்றோம்


நாளிது கார்த்திகை
இருபத்தேழு!


களமாடி ஈழக் கடமை

செய்த

உயர் வீரா்
நினைவேந்தும் நாள்!


மாடி வீட்டில் இருந்து

நாம்
வேடிக்கை பார்த்தபோது

ஓடி ஒளியாமல்

வாடிச் சாகாமல்

பகை
தேடிப் புறப்பட்ட

மற வீரர் நினைவை

மனதில் ஏந்தும் நாள்!


சிவப்புத் தோல் போர்த்திய

நரிகள்
தமைச் சிங்கங்கள் என்றெண்ணி
எமைச் சூழ்ந்து
அசிங்கங்கள் செய்த போது

பாயும் புலியானவர்கள்
பச்சைத் துரோகத்தால்
பலியானவர்கள்!


சாவை எந்நேரமும்
சட்டைப் பையில்
சுமந்தவர்கள்
தலைவன்
நாவை அசைத்தால்
நாற்றிசையும் பாய்ந்து

எம் மண்ணின் மானம் காத்தவர்கள்!


முறத்தால் புலியை

விரட்டினாளாம் பண்டைச் தமிழச்சி!

எம் தலைவன் ஊட்டிய

வீரத் திறத்தால்

பகையை வாட்டினார்கள்
எம் குலப் தமிழ்ப் பெண்கள்!


பூச்சூடி பொட்டிட்டு

பூவிதழில் புன்னகை மலரவிட்டு

மென்மையின் வடிவானவர்கள் தாம்

இவர்கள்!


கூந்தல் பிடித்திழுத்து

துயில் உரிந்து

துச்சாதன வாரிசுகள்

மானம் பறித்தபோது

தாமும் புலியானவர்கள்!

ஈழமாம் அன்னை
மானம் காத்துப் பலியானவர்கள்!


சொந்தங்களே,

ஒரு சொட்டுச் கண்ணீருடன்

ஒரு மொட்டவிழ்ந்த ரோஜாவுடன்

ஒரு ஒளி விடும் தீபத்துடன்

நம் கடமை முடிந்து விடுவதில்லை!


மேடையில் சிலர் ஏறி

உணர்ச்சி மிகப் பேசலாம்

நல் தமிழ்ச் சொல்லெடுத்து

என்னைப் போன்றோர்
கவிதை எனப் பல வடிக்கலாம்

காணுமோ இவை?


வெறும் சொற்கள்

வெறும் கூச்சல்

பெற்றுத் தருமோ இவை

எம் வீரர் கனவை?


உயிர் ஆசையில்

ஓடி வந்தோர் தாம்

நாம் எல்லோரும்

கசக்கின்ற உண்மையிது!


பயிர் வாடிக் கிடக்கும்

விளைச்சல் நிலம் போல்

வேதனையோடு கிடக்கிறது

ஈழ நிலம்!


எப்படித் துடைப்போம்

எம் ஈழமாம்

அன்னை துயரினை?


பிரிவு பல செய்து

திக்குகளாய் பிரிந்து நிற்கின்றோம்

பரிவு காட்டி

தமிழர் நாம் ஒன்றாய்க்

கோர்ப்போம் கை!


பல வித

மலர் கொண்ட

மாலை போல்


எண்ணங்கள் பல கொண்டாலும்

மறவோம்

நாம் தமிழர்!


இறுதியாக

ஒன்று


ஒவ்வொருவருக்கும்

ஒரு கல்லறை

நிச்சயம் உண்டு!


ஆனால் அது

இவ்வீரர் கல்லறை போல்

நினைக்கப்பட வேண்டும்!


அதுவே நம்

வாழ்வின் பயன்!

Friday, 1 November 2013

எரியட்டும் பெரு நெருப்பு!

image004

வீடெங்கும் ஒளி வெள்ளம்
மலரட்டும் நமது உள்ளம்

நரகாசூரா்கள் வெளியில் இல்லை
உனக்குள்ளே சிரிப்பர் பல அசுரா்!

தீபங்கள் பல பற்ற வை
மள மளவென எரியட்டும்
பெருந்தீயாய் பரட்டும்
உள்ளமெனும் காடு
எரிகின்றபோது
மிருகங்கள் பல தெறித்தோடும்!

இப்போது உனக்குள்ளும்
கேட்கும்
கண்ணனின் புல்லாங்குழல் ஓசை!

Wednesday, 23 October 2013

பழுத்த இலைகள்!

உதிர்ந்து கிடக்கும் பழுத்த இலைகள் வீதியெங்கும். இவைகளின் சோகம் சொல்ல முடியுமா என்று பார்க்கிறேன். முடியவில்லை… சில சொற்களைச் சேர்த்துச் சும்மா விசிறியிருக்கிறேன். யாருக்கேனும் இந்த இலைகளின் விசும்பல் கேட்கிறதா?

பழுத்த இலைகள்
பாதை எங்கும் பரவிக் கிடக்கின்றன
ஒய்யாரமாய் மேலிருந்து
காற்று வந்து காதுகளுக்கிடையில்
இரகசியம் சொன்ன போது
மகிழ்ந்து சிரித்தவை தான்!

இன்று கேட்பாரற்று
கால்களுக்கிடையில் மிதி பட்டு
முனகிக் கொண்டிருந்தன

இளகிய சிந்தை உள்ள எவரேனும்
குனிந்து குசலம்
கேட்பாரோ என்று ஏங்கிக்
கிடந்தன.

வாழ்க்கை
இப்படித்தான்!

உயரத்தில் இருக்கும் போது
அண்ணாந்து பார்ப்பதோடு
முடிந்து விடுகிறது!

Sunday, 21 July 2013

முத்த அறுவடை!

கன்னத்தில் முத்தங்களை
நான் விதைக்கிறேன்...
எப்போதடி தொடங்கும்
அறுவடைக் காலம்?

 

01 மாசி 2013

Friday, 19 July 2013

மழலையாகிறேன்…!


அங்கும் இங்கும்
தவழ்கின்றாள்
ஆராய்ச்சி பல
புரிகின்றாள்!

எழுந்து நிற்க
முயல்கின்றாள்
விழுந்து பின்
அழுகின்றாள்!

ஆனாலும் மீண்டும்
முயன்று பார்க்கின்றாள்
விழ… விழ… எழுகின்ற
குழந்தையின் செய்கை கண்டு

நாமும் கற்க வேண்டிய
பாடம் இதுவென
உணர்கின்றேன்!

உதடுகளுக்கிடையில்
சிரிப்பை ஒளித்து வைக்கிறாள்
எப்போது விடுவிப்பாள் என்று
அவள் முகம் பார்த்த வண்ணம்
நான்!

அப்பன் என்னும் உறவெல்லாம்
மறந்தே போச்சு

நானும் மழலையாகிறேன்
அவள் அருகிருக்கையில்!

Wednesday, 10 July 2013

அவள் உலகம்!

என் உலகம்
என் தோள் மேல் ஏறி
தன் உலகம் பார்க்கிறது!


உலகம் புரிபட்ட பின்னால்(ள்)
உதறி நடக்குமோ
உள்ளுக்குள் காயம் தருமோ
நான் அறியேன்…

சுற்றுலா வழிகாட்டி போல்
அவள் வாழ்வின் வழிகாட்டி நான்
அவ்வளவே!

எனக்கே வாழ்வு
புரிபடாத போது
அவள் வாழ்விற்கு எப்படி
காட்டுவேன் வழி?

புரிபடாத ஒன்றை
புாிந்தது போல்
காட்டுவது தான்
எத்தனை முரண்?

தோளில்
ஏற்றுவதோடு சரி
அவள் வாழ்வை
அவளே புரிந்து கொள்ளட்டும்!

சொந்தப் புரிதல்
காயப்படுத்தினாலும்
உதடுகளுக்கு எப்போதும்
புன்னகையை கற்றுத் தரும்!

Sunday, 7 July 2013

சந்தோசம்!

3

சந்தோசம் என்பது

எங்கேயும் இல்லடா

உனக்குள்ளே இருக்குது

உனைப் பாத்துச் சிரிக்குது

கை கூப்பி வணக்கம் சொல்லு!

Saturday, 1 June 2013

போதையில் நதி!

புதிதாய் குலை
தள்ளிய வாழை போல்
இளங் குமரிகள் நதிக் கரையில்!
போதையில் தள்ளாடியது
நதி!

Tuesday, 30 April 2013

விட்டகலா நினைவுகள்!

கவியரங்கம் ஒன்றில் படிக்கப்பட்ட கவிதை இது. ஒலி வடிவமும் அதன் கீழ் வாசிக்கும் வகையில் கவிதையையும் இணைக்கிறேன்.

 


தமிழ் வாழ்த்து

தோற்றமறியோம்
இவள் தொன்மை அறியோம்
தோகை இள மயில் போல்
இவள் காட்டும் அழகறியோம்
மூத்த பெண்ணாம்
எம் முகவரி இவளாம்!
தாயே தமிழே
வணங்குகிறேன் உனை
இக்கவிக்கு உனைவிட்டால்
வேறு யார் துணை!

அறிமுகம்

யார் இப்பயல் என
நீவீர் கேட்டால்
பதில் ஏதும் இல்லை என்னிடம்!
அடியேனுக்கே அது தெரியாதபோது
சபையோருக்கு எப்படி உரைப்பது?

ஆனாலும் ஒரு குறிப்பு
தமிழ் பழகும் மழலை போல
எழுதுவேன் பல
கவிதை இதுவென எழுந்தாடுவேன்
ஆகா கவிதை இதுவென நீவீர்
மெய்மறந்திருந்தால் மறு நிமிடம்
கால் வாருவேன்!

கடைசி வரை தமிழன் புத்தி
அது வென்பதால்
பிழை பொறுத்தருள்க
என் கவிதைக்கு காது கொடுத்தருள்க!

கேட்கக் கூடாத பலவற்றை
கேட்ட காது தானே?
கொஞ்சம் தமிழும் கேட்கட்டும்
கொஞ்சும் தமிழும் கேட்கட்டும்!
நெஞ்சில் புதைந்த நினைவுப் பறவைகள்
எழுந்து பறக்கட்டும்!
நிழலில் மாடு இரை மீட்பது போல
இச்சபையில் நம் நினைவுகளை
மீட்போம்
வாருங்கள் தோழர்களே!


விட்டகலா நினைவுகள்!

எனக்குள்ளே எழுவது பல நூறு நினைவுகள்
எழுபது வயசானாலும் எழும் பல நூறு நினைவுகள்
தொழுவது கடவுளானாலும் வி்ஸ்வரூபம்
எடுக்கும் பல நூறு நினைவுகள்
மயான பூமியில் எரியும் போதிலும்
விரியும் தீயில் எழுந்து நடமிடும்
பல நூறு நினைவுகள்!

சில நினைவுகள் சிலிர்ப்பை உண்டு பண்ணும்
பல நினைவுகள் நெஞ்சில் கனலை மூட்டும்
இப்போது நினைத்தாலும்
உதட்டில் புன்னகை பூக்கவைக்கும்
சில நினைவுகள்!
தப்பாது விழிகளை
குளமாக்கும் பல  நூறு நினைவுகள்!

நினைவுகள் ரணங்களை
மட்டுமல்ல
வரங்களையும் தருகின்றன!

கால்கள் புழுதியழைய
நெஞ்சம் விட்டு விடுதலையாகிப் பறக்க
வளைய வளைய வந்த எங்களுர்
குச்சொழுங்கைகள் அனாதையாகி
விசும்புகின்றனவே!

வெளிநாட்டில் இருந்து
எப்போதாவது வந்து போகும்
அப்பாக்களைப் போல
என்னூர் போய் வருகிறேன்
கண்ணீர் தான் பெறுகிறேன்!

காதலோடு நான் கால் பதிக்க
சுடுகின்ற புழுதி கூட குளிர்கின்றதே
எந்தன் நெஞ்சம் அழுகின்றதே

உயர்ந்த மனித தோரணை
காட்டும் பனை மரங்களே
கேட்காமலே இளநீர் ஈய்ந்த
தென்னை மரங்களே
உடம்பெல்லாம் முள்ளானாலும்
நான் சுவைக்க இனிய கனி
தந்த ஈச்ச மரங்களே
எப்படி மறப்பேன்
உங்களை?

எனக்குள் எப்போதும் சிம்மாசனம்
இட்டு நிற்கும்
நினைவுகள் இவை!

-----
மனைவி கையால் அறு சுவை
உண்டபோதும்
இணை சொல்ல முடியாது
இதயம் கனக்க வைக்கும்
அம்மாவின் கைப் பக்குவமும்
அவள் குழைத்து தந்த
பழச் சோற்று உருண்டையும்!

இள வயதில்
காலைக் கருக்கலில் தான் எழுந்து
நீராடி, நெற்றி நிறைய திருநீறு இட்டு
அம்மம்மாவின் பின் தொடர்ந்து
மார்கழித் திருவெம்பா பாடல்  காதில் ஒலிக்க
மனசெல்லாம் மகேசன் நிறைய
கற்பூர ஆராத்தி கண்களில் நிறைய
அம் மம்மா என்ன சொல்வேன்
எனக்கு நேர்ந்ததெல்லாம்?

பின் வந்த நாட்களில்
கோயிலுக்குப் போவது என்பதே
அதியசம்!
எப்போதாவது போனாலும்
“வராதவன் வந்துள்ளான்” என
கற்பக் கிரகத்து கடவுளின்
நமட்டுச் சிரிப்பு
எனக்கு மட்டுமே புரிகிறது!

----
காதல்
இந்த ஒற்றை வார்த்தை
ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு
பொருள் தரும்!

எனக்குள்ளும் காதல்
புறாக்கள் வந்தமர்ந்தன!
ஆனால்,
கூடு சிறியதென நினைந்து
சொல்லாமல் எழுந்து
பறந்தன!

தாடி வளர்க்க நினைத்தேன்
முடியவில்லை!
முடி வளரும் பிரதேசமாய்
என் முகம்
இருக்கவில்லை!

சோகம் என்னைக்
கை நீட்டி அழைத்தது!
விரல் தட்டி விட்டு
நடந்தேன்
தமிழோடு கலந்தேன்
கவிதை எனச் சில
கிறுக்கினேன் - என்னை
நானே செதுக்கினேன்!

எழுந்து பறந்த
புறாக்களுக்கு
நன்றி!

---

எந்தன் நினைவு அலுமாரியில்
ஒரு பெரிய படம்
தொங்குகிறது
உற்றுப் பாருங்கள்
நண்பர்களே...
உத்வேகம் பெறுவீர்கள்
சிவன் புலியாடை அணிந்தவன்
இவன் புலியேயாகிச் சிரிப்பவன்!

நண்பர்களே,
எனக்குள் மட்டுமா
இந்தப் பெரிய படம்
தொங்குகிறது?
விடையை உங்களோடு
இரகசியமாய் வையுங்கள்
சில புல்லுருவிகள்
புகுந்திருக்கலாம்!

தமிழன் இரண்டு மணி
சினிமாவில் வருபவனை
எல்லாம் தலைவன் என்கிறான்
“தலை” என்கிறான்
வீரத்தின் முளை கூட
விடாத இவர்களா தலைவர்கள்?

சாவை சட்டைப் பையில்
சுமந்த தலைவன்
நாவை நல்லாயுதம் எனக் கருதி
கண்டபடி பேசியறியாத ஒருவன்
ஊமை நெஞ்சில் இருந்த
ஈழக் கனவை
கூா்மைப் படுத்திய சிந்தனையாளன்
எனக்குள் எப்போதும்
வாடாத மலர்போல
வற்றாத நினைவுகளை தருபவன்!
---

நண்பர்களே...
நல்ல நினைவுகளோடு சேர்த்து
கூடாத நினைவுகளையும்
மனம் பதிவு செய்கிறது

தமிழன் சரித்திரத்தின்
சந்து பொந்து எங்கு தேடினும்
முந்தி வந்து முகத்தில் அறைபவை
காட்டிக் கொடுப்புக்கள்!
நாம் மட்டும் குறைந்தவர்களா என்ன?
கூடவே வளர்த்தோம்
கருநாகங்கள் சிலதை
தீண்டாமல் விடுமோ
தீமையின் பிறப்புக்கள்?

---

நண்பர்களே
சில நினைவுகள் கற்றுத் தருகின்றன
பல நினைவுகள்
எம்மைக் குழி தோண்டிப்
புதைக்கின்றன!

கற்றுத் தரும் நினைவுகளை
மட்டுமே கரம் பிடிப்போம்!

இறுதியாக ஒன்று
நண்பர்களே...
என் அன்னை கருவில் தாங்கி
உருத்  தந்தாள்
என் தந்தை கல்வி தந்து
உருவாக்கினார்
என் தமிழ் எனக்கு
அடையாளம் தந்தது!
இன்று இந்தச் சபை முன்
கொணர்ந்து நிறுத்தியது!

அடையாளம் காப்போம்
உடமைகளை இழந்தால்
மட்டும் நீ அகதியில்லை
தாய் மொழி மறந்தால்
சீ எனத் துறந்தால்
அடுத்த நிமிடமே
நீ அகதி!

தமிழ்
இந்த மூன்றெழுத்து தான்
உலக அரங்கில்
எமக்கு முகவரி தந்தது
முடிந்தவரை  முகவரி
காப்போம்!
முகமலர்ந்து நிற்போம்!


நன்றி
21 சித்திரை 2013

Sunday, 20 January 2013

காத்திருப்பு…! (வேறு)

 
ஏய்...
கடல் அலையே
கரையை முத்தமிடும்
உன் தாகம்
எப்போதும் அடங்காதது
போலவே
என் காதலனுக்கான
காத்திருப்பும்...!

14 ஆடி 2008

Saturday, 19 January 2013

கசக்கி எறிந்த ஓவியம்!

நீ வரைந்த
கடற்கரை காட்சியில்
நம் காதலின்
சாட்சியாய் இருந்த
படகைக் காணோம்!

நாம் பேசிய
காதல் மொழி
கேட்க ஆர்வமாய்
துள்ளி வந்த
கடல் அலை காணோம்!

கடலை வண்டி
தள்ளிப் போகும்
வயசான கிழவர்
இல்லை...

அக்கம் பக்கம்
பார்த்துவிட்டு
முத்தமிடும்
உன் குறும்பில்
குங்குமமாய்ச் சிவக்கும்
என் நிலா முகம்
போனதெங்கே?

கடற்கரை கிணற்றில்
தண்ணீர் அள்ளிப் போகும்
பெண்களின் பார்வை படாது
என் முகம் மறைக்கும்
உன் உருவம்
கரைந்தது எப்படி?

அடிக்கடி என் பெயரை
உச்சரிக்கும் உதடுகள்
கடற்கரை மணலிலும்
எழுதிப் பார்த்த
அழகு மறைந்தது
எப்படி?

வசதியாக
இப்படிப் பல
நினைவுகள் மறைந்து
வரைந்த ஓவியம்
எதற்கு என்று
கசக்கி எறிந்தாயோ
என் காதலனே?

 

09 புரட்டாதி 2008

Monday, 14 January 2013

காத்திருப்பு…!

image

திரை விலத்தக்
குறைவில்லாது
காற்று வரும்...

காதலும் வந்ததெப்படி
காதலனே?

பிறை போலிருந்த
அம்புலி வளர்ந்து
முழு நிலவானது போல்...
சிறு
கறை போலிருந்த
உன் உருவம்
ஓங்கி வளர்ந்து
என்னுள்ளம் நிறைத்த
விந்தையென்ன
சொல்...!

தினமும் திரை விலத்திச்
சிலை போல்
காத்திருக்கிறேன்...
உனக்காய்...

மனச்சாட்சி மறக்கும்
மனிதச் சாட்சிகளை விட
மகத்தான இயற்கையே
இதற்குச் சாட்சி!

நான் காத்திருக்கின்ற
இரவுகளில்
பார்த்துவிட்டுப் போகும்
நிலவைக் கேள்...
அவ்வப்போது நிலவைக்
கொற்றித் தின்பதாய்
பறக்கும் பட்சிகளைக்
கேள்...

அவை சொல்லும்
என் காத்திருப்பின்
நீண்ட இரவுகள் பற்றி!

 

-------------------------

23 புரட்டாதி 2008

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
பின்னூட்டல்களில் இருந்து...
»» கவிதைகளின் அட்டவணை | ஒலி வடிவம்